گويش مرم وشنوه فارسي بوده که با لحجه اي زيبا کلمات را بيان مي نمايند و برخي از کلمات مخصوصي دارند که در گويش مردم شهر قم کمتر بيان مي گردد که در ذيل به تعدادي از انها اشاره شده است :

پِسپِلَک = پروانه، اُرسي = کفش ، دَستغاله= داس ،تارمي = نرده ايوان ،اين گُله =اينجا، نِگا= حرف تعجب مي باشد،پر چين= سنگ چين ،اُقُر!=کجا مي روي ،جونم مرگ شده و سقد شده ازجملاتي است که موقع عصبانيت بيان مي گردد